Эзләү нәтиҗәләре
- ә мин дуслар белән генә тотам! Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- Мин, тавыш чыгарырга маташуыннан шикләнеп, аны-моны әйтергә ашыкмадым, абый да, аның зәһәр кубарылып сөйләшүен яратмыйча:. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- Энем, тынычлан әле! Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- Арыгансың, бар, кайтып йокла! Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- Менә, энекәшең дә кунакка кайткан! Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- мөдәмирнең бу сүзләрен абый кабул итәргә теләмәде:. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- әмма бу үгете дә кабул кылынмады:. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- И абый, усал син! Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- Энекәшең кайткан! Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- Төн уртасында аракы сорап кереп аптырату ул елларда авылга читтән килеп кергән, шәһәрдән кайткан вакытсыз бер гадәтсезлек иде. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»